Innflutningstollar Evrópusambandsins (ESB) á íslenskar sjávarafurðir, sérstaklega síld og makríl, eru meðal þeirra hæstu sem lagðir eru á slíkar vörur. Samkvæmt fyrirliggjandi upplýsingum falla þessar mikilvægu útflutningsvörur Íslands í hæstu tollflokka sambandsins.
Staðfest er að 20% innflutningstollur er lagður á íslenskan makríl sem fluttur er til ESB-ríkja. Þessi hái tollur er talinn ein helsta hindrunin fyrir sölu á íslenskum makríl innan ESB, þar sem hann gerir íslenskar afurðir dýrari og þar með minna samkeppnishæfar gagnvart afurðum frá öðrum löndum sem njóta betri tollakjara.
Makríll er mikilvæg útflutningsvara fyrir Ísland en háir tollar ESB hamla sölu.
Síld frá Íslandi fellur einnig í hæsta tollflokkinn, með tolla sem eru yfir 10%. Líkt og með makrílinn dregur þetta úr samkeppnishæfni íslenskrar síldar á ESB-markaði. Bæði síld og makríll eru oft nefnd saman í umræðu um þá tollmúra sem íslenskur sjávarútvegur stendur frammi fyrir gagnvart ESB.
Þessir háu tollar hafa bein áhrif á verðlagningu og söluhorfur íslenskra sjávarafurða innan ESB. Fyrirtæki í íslenskum sjávarútvegi, eins og Síldarvinnslan, hafa bent á að tollarnir skerði samkeppnishæfni verulega og kallað eftir því að stjórnvöld nái samkomulagi við ESB um lækkun eða afnám þeirra. Íslensk stjórnvöld hafa ítrekað lagt áherslu á kröfuna um fulla fríverslun með sjávarafurðir og bættan markaðsaðgang í viðræðum við ESB.
Frá 1. janúar 2025 tóku gildi átta nýir tollfrjálsir innflutningskvótar fyrir íslenskar sjávar- og eldisafurðir til ESB. Þetta er jákvætt skref sem veitir aukna útflutningsmöguleika fyrir ákveðið magn afurða. Hins vegar breytir þetta ekki því að almenna reglan fyrir þær afurðir sem falla utan þessara takmörkuðu kvóta, þar með talið stóran hluta síldar- og makrílafurða, er áfram háir tollar.
Staða Noregs gagnvart ESB varðandi tolla á sjávarafurðum er talsvert frábrugðin stöðu Íslands. Þrátt fyrir að vera ekki aðili að ESB, hefur Noregur, sem aðili að Evrópska efnahagssvæðinu (EES) og með fjölda sérstakra tvíhliða samninga við ESB um sjávarútveg, náð fram mun betri tollakjörum fyrir sínar afurðir.
Samkvæmt heimildum hefur ESB afnumið tolla á bæði norskri síld og norskum makríl. Þetta þýðir að norskir útflytjendur geta selt þessar afurðir tollfrjálst inn á ESB-markaðinn, sem gefur þeim augljóst samkeppnisforskot gagnvart íslenskum framleiðendum sem þurfa að greiða háa tolla.
Norskur makríll nýtur tollfrelsis inn á ESB markaðinn.
Þetta tollfrelsi Noregs er afrakstur sérstakra samninga milli Noregs og ESB. Þótt Noregur sé hluti af EES-samstarfinu, þá nær grunnsamningurinn ekki að fullu yfir sjávarútveg og landbúnað á sama hátt og iðnaðarvörur. Því byggir aðgangur norskra sjávarafurða að ESB-markaði að miklu leyti á viðbótarsamningum og gagnkvæmum fiskveiðiheimildum. Noregur hefur einnig verið þátttakandi, ásamt ESB og Færeyjum, í samkomulagi um stjórnun makrílveiða, sem Ísland stendur utan við, og gæti það haft áhrif á viðskiptakjör.
Þegar tollar á síld og makríl frá Íslandi og Noregi til ESB eru bornir saman kemur í ljós verulegur munur sem hefur afgerandi áhrif á samkeppnisstöðu landanna á þessum mikilvæga markaði.
| Atriði | Ísland | Noregur |
|---|---|---|
| Tollur á Makríl (%) | ~20% | Oft 0% (tollfrjálst) |
| Tollur á Síld (%) | >10% | Oft 0% (tollfrjálst) |
| Aðgangur (Almennt) | Takmarkaður af háum tollum | Góður vegna tollfrelsis/lágra tolla |
| Byggt á | Almennum tollareglum ESB, takmörkuðum fríðindum (nýir kvótar) | Sérstökum viðskipta- og fiskveiðisamningum við ESB |
| Samkeppnisstaða á ESB markaði | Skert verulega | Sterk |
Taflan sýnir glögglega að Noregur býr við mun hagstæðari tollakjör fyrir síld og makríl en Ísland. Þessi munur skýrist fyrst og fremst af ólíkum samningsstöðum og þeim sérsamningum sem Noregi hefur tekist að gera við ESB um aðgang fyrir sjávarafurðir, oft í skiptum fyrir annað, svo sem fiskveiðiheimildir í norskri lögsögu.
Eftirfarandi skýringarmynd sýnir samanburð á nokkrum lykilþáttum sem tengjast tollum og markaðsaðgangi fyrir síld og makríl frá Íslandi og Noregi til ESB. Skalinn er frá 1 (lakast) til 10 (best). Hærri tala gefur til kynna betri stöðu (t.d. lægri tollar, betri aðgangur, sterkari samningsstaða).
Myndin undirstrikar þann mikla mun sem er á stöðu Íslands og Noregs. Noregur skorar mun hærra á öllum sviðum, sérstaklega hvað varðar lága tolla og þar af leiðandi samkeppnishæfni á ESB markaði.
Þetta hugarkort sýnir helstu þætti sem tengjast tollum á síld og makríl frá Íslandi og Noregi til Evrópusambandsins, og hvernig þeir tengjast innbyrðis.
Hugarkortið dregur saman flókið samspil tolla, samninga, afurða og áhrifa á markaðsstöðu Íslands og Noregs gagnvart Evrópusambandinu.
Samkvæmt heimildum er tollurinn á íslenskum makríl 20%. Tollurinn á íslenskri síld er sagður vera í hæsta tollflokki sjávarafurða, sem þýðir yfir 10%, en nákvæm prósenta er ekki alltaf tilgreind í öllum heimildum.
Munurinn stafar aðallega af ólíkum viðskiptasamningum landanna við ESB. Noregur hefur gert sérstaka samninga, oft tengda EES-aðildinni en einnig tvíhliða, sem tryggja betri markaðsaðgang fyrir sjávarafurðir, oft í skiptum fyrir fiskveiðiheimildir eða annað. Ísland hefur ekki náð sambærilegum samningum fyrir síld og makríl, þótt EES-samningurinn gildi að hluta og nýir tollfrjálsir kvótar hafi bæst við.
Nei, ekki endilega á allar afurðir. Þótt Noregur njóti tollfrelsis eða lágra tolla á margar mikilvægar tegundir eins og síld og makríl vegna sérsamninga, geta verið tollar eða kvótar á aðrar tegundir eða unnar vörur. Aðgangurinn er þó almennt mun betri en Íslands.
Já, íslensk stjórnvöld hafa ítrekað krafist betri markaðsaðgangs og lægri tolla fyrir íslenskar sjávarafurðir í viðræðum við ESB og einstök aðildarríki. Krafan um fulla fríverslun með sjávarafurðir hefur verið áberandi. Nýju tollfrjálsu kvótarnir sem tóku gildi 2025 eru árangur af slíkum viðræðum, en ná ekki yfir allan útflutning.